بازی های رواني - زباني

هدف عمده از طرح اين مبحث نمايان كردن تفاوت هاي اساسي بين  دو مفهوم "جهاني" و"جهاني سازي" است. جهاني سازي متكي بر طرحهاي آگاهانه و از پيش تعيين شده اي است كه بر خلاف ادعايي كه در پس آن نهفته است  توانايي "جهاني" كردن هيچ كدام از موضوعات مورد نظر خود را ندارد(اختلاف بين جهاني و جهاني سازي بسيار شباهت دارد با اختلاف در دو مفهوم مدرنيته و نو سازي). در واقع بر اساس  ديدگاهي كه در اين نوشته به دنبال طرح آن هستم، هر" چيزي"‌ پيش از آنكه بخواهد تحت سازوكارهاي گسترش دهنده جهاني سازي قرار گيرد، خود  " جهاني" است

از هنگامي كه گادامر، به عنوان برجسته ترين شاگرد هايدگر، نظريه هرمنوتيك فلسفي خود را ارائه كرده است و به طور خاص با انتشار كتاب او تحت عنوان "‌حقيقت و روش " ، هدف انتقاد هاي بي شماري بوده است.  جهت گيري كلي اين انتقادها آشكار ساختن دو خصلت محافظه كاري و نسبي گرايي در نطرات گادامر  بوده است. در اين نوشتار  نشان داده مي شود كه چگونه - با توجه به تاثير پذيري گادامر از هگل-  هرمنوتيك فلسفي گادامر را نمي توان  به محافظه كاري متهم نمود.