ما نیز مردمی هستیم
ما بيشتر از هر چيزي به گل هاي قالي شباهت داريم. در كنار هم و بي هيچ جهتي. رنگي و پر عشوه، لبريز از نيروهايي مرموز. نيروهايي كه با آنها خودمان و ديگران را پير مي كنيم. پير شدن شايد تنها دعايي باشد كه مادران از صميم قلب براي فرزندان خود مي كنند.
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:32 توسط سعيد جهانيان
|
